تبلیغات
کایدخورده (شاخه ای از ایل بزرگ بختیاری در استان ایلام)

کایدخورده (شاخه ای از ایل بزرگ بختیاری در استان ایلام)
گر از بختیاری تبارم نبود/در این ره،بخت یارم نبود/مرا مادرم بختیاری بزاد/به رگهای من خون مردی نهاد* 
نویسندگان

*بن ریزی های مهران شامل اولاد کرم گوش بر وتعدادی هم بن ریزی کن هرلرستان وبن ریزی های سرنی هم از نسل ملا گلمامه بنریزی که معروف به بن ریزی پاماسپی هستند بنریزی های ایلام هم از نسل کرم گوش بر میباشند که تعدادی ساکن روستای بلیین در 10 کیلومتری ایلام بوده ودارای اراضی ارثی هستند.

* بنریزی های ساکن عراق همه تخمه علی خمان (بن ریزی کن هری ) وتعدادی از تخمه عباسعلی اولاد کرم گوش بر که در بدره ، عراق -ربیه -زرباطیه-و90درصد دربغداد هستند درروستاها درای اراضی کشاورزی هستند

* بن ریزی های ایلام درقدیم جلودار خان بوده ودلیل ازدواج های عباسعلی با طوایف ریزه وند ورسولوند همین همراهی خان وقدرت وهیکل او بوده وبنابر گفته قدیمی ها در زین کردن اسبها وچموش بودن اسبها چندین اسب را با مشت از بین برده است و لهجه همه بن ریزی ها تا نسل قبل از ما لری بوده است

*یکی از فرزندان کرم گوش بر سلعلی وفرزند او حاج حمزه علی بوده که ساکن  الشتر لرستان میباشند وفامیلی انها رحمتی میباشد.

(با تشکر بسیار از غلامرضا عباسی هم طایفی خوبم و برادر بزرگوارم در ایلام که مطالبی درباره بن ریزیهای شمال استان ایلام و کشور عراق در اختیار من گذاشتند.)




[ دوشنبه 30 آبان 1390 ] [ 09:37 ق.ظ ] [ م ]

دیگر فرزند بن ریزه کرم بود که به دلیل ناسازگار بودن با دو برادر دیگرش قصد سفر کرد و به روستای گندآب رفت و درآنجا از طایفه زرگوش زن اختیار کرد و به مناطق شمالی تر از جمله ایلام و صالح آباد مهاجرت کرد و اکنون فرزندانش در آنجا هستند که هویت لر و بن ریزی و از همه مهمتر ایل کاحیرده را با وجودشان قبول دارند و بر آن افتخار دارند......

فرزندان کرم (کرم گوش بر): سلیمان، میرزا ، سلعلی


******** ******ادامه مطلب***************

[ دوشنبه 30 آبان 1390 ] [ 09:24 ق.ظ ] [ م ]

بن ریزه و تاج الدین از چهار لنگ بختیاری میباشند و برادرند، پدر آنها زلکی خان بختیاری از چهار لنگ بختیاری میباشند. ( داستانهای که در این سایت درباره تاریخ 1 و 2 بختیاری نوشته شده حدما مطالعه بفرمایید)

طایفه کاحیرده و طایفه  بن ریزی یک اصل و نسب میباشند.  

-خان احمد بختیاری فرزند زلکی خان داری چند فرزند است که یکی از آنها بن ریزی نام داشت .

فرزندان بن ریزی :


***************ادامه مطلب***************

[ دوشنبه 30 آبان 1390 ] [ 09:10 ق.ظ ] [ م ]
نظرات
* شهر مورموری با جمعیتی به تقریب 7000 نفر در جنوب شهرستان آبدانان قرار گرفته است كه 99.8% آن را طوایف ایل كاحیرده تشكیل میدهند مردمان این شهر چه كاحیرده چه غیر كاحیرده همگی به زبان شیرین لری صحبت میكنن .

*شهر دهلران (و دشت بیات و دشت اكبر) یكی از مراكز شهرستانهای استان ایلام میباشد كه جمعیتش تقریبا 80000 نفر میباشد كه 73% این جمعیت نیز از ایل كاحیرده میباشند.




***************ادامه مطلب***************

[ یکشنبه 17 مهر 1390 ] [ 03:41 ب.ظ ] [ م ]
 


ساکنین اصلی شهر دهلران و شهر مورموری(پنج برار) ایل کاحیرده هستند زبان آنها لُری است بالغ بر 8000 خانوار و تقریبا 50000 نفر میباشند كه شامل طوایف: فرضعالی چراغ داوییت اورام لته- بن ریزی- رحمت الله سیرو برایم دیلرونی در گاه رشنو....  که طوایف  درگاه- رشنو- دیلرونی  با سایر طوایف هم جریش شده‌اند.




[ چهارشنبه 6 مهر 1390 ] [ 07:07 ب.ظ ] [ م ]
نظرات

بعد از اینکه نادر افشار بر اریکه تخت شاهی ایران رسید یکی از قدرت مند ترین اقوام ایران لرهای بختیاری بودند که در برابر هیچ شاهی از ایران سر فرود نمی آوردند انسجام قومی قوی و برخورداری از نیروهای جنگی شجاع ؛ موقعت جغرافیائی ممتاز نادر شاه را وا داشت که توجه ویژه ای به این قوم جلیل داشته باشد اول نزدیک به چهار هزار نفر از مردان جنگجوی بختیاری را وارد قشون خود کرد تا در لشکر کشیهای خود از آنها استفاده کند و در بختاری نمانند که برای وی درد سر ساز نباشند نادر شاه آهنگ فتح قندهار کرده بود که افغانها درهای شهر را به روی سپاه او بستند نادر شاه نتوانست وارد شهر شود آورده اند که مدت زیادی طول کشید ؛ نادر شاه دستور داد در حوالی قندهار لشکر گاه ساختند که در حال حاظر بنام شهر نادر آباد در کشور افغانستان است .


***************ادامه مطلب***************

[ یکشنبه 3 مهر 1390 ] [ 06:08 ب.ظ ] [ م ]
نظرات
علیمردان خان از مادری چون بی بی مریم ، معروف به سردار مریم بختیاری زاده شد. بی بی مریم دختر حسینقلی خان ایلخانی بختیاری و مادرش بی بی فاطمه دختر علیرضا خان کیانرسی  بود . بی بی مریم در جنگ اول جهانی که بخشهایی از ایران اشغال و زیر نفوذ نیروهای  استعمارگر روسی و انگلیسی قرار گرفته بود  به طرفداری از نیروهای آلمان و عثمانی و علیه نیروهای اشغالگر روس و انگلیس قیام کرد .

بقول پروفسور گارثویت: این پیرزن برجسته روحی سرکش و فکری مستقل داشت و در تعیین سیاست بختیاری به ویژه در جنگ جهانی اول نقش مهمی ایفا کرد.))

پدر علیمردان خان، علیقلی خان چهارلنگ بود که در جوانی در اثر توطئه ای فامیلی وفات یافت و کودکی خود را نزد دایی های خود علیقلی خان سردار اسعد و خسروخان سردار ظفر گذراند و به مکتب رفت تا اینکه در سال ۱۳۰۲بعد از مجزا شدن طوایف چهارلنگ از هفت لنگ به همراه برادر خود محمد علی خان به عنوان روسای این طایفه تعیین گردیدند . در سال ۱۳۰۰با تشکیل حزب (( ستاره بختیاری )) علاقه و گرایش شدیدی به این حزب پیدا کرد ...


***************ادامه مطلب***************

[ جمعه 1 مهر 1390 ] [ 06:17 ب.ظ ] [ م ]
نظرات
براساس سنتی که در ایل وجود داشته‌است، گردش حکومت به‌وسیله مالیات سرانه‌ای بوده‌است که از دامداران می‌گرفتند و اقتصادِ حکومت خان‌ها براساس همین مالیات بود. این مالیات بر اساس میزان تولید فرآورده‌های دامی به نوع مراتع و وسعت آن و شمار دام و شمار نفراتی که در ایل قدرت کارایی در امر تولید دام و پرورش آن را داشته‌اند، بستگی داشته‌است. همه بختیاری از لحاظ گرفتن مالیات به دو بخش تقسیم می‌شد:


***************ادامه مطلب***************

[ سه شنبه 29 شهریور 1390 ] [ 05:25 ب.ظ ] [ م ]
نظرات

تاریخ 2 ((چهار لنگ و هفت لنگ))


استان چهارمحال و بختیاری با توجه به پیوند دیرینه
اش با استان لرستان در برگیرنده یکی از کهن‌ترین آثار تمدن کهن ایرانی است. حفظ و به‌کار بستن فرهنگ کهن این خطه از جمله ویژ گی‌های این سرزمین بوده که تا به امروز نیز تدوام یافته است. از تاریخ کهن چهار محال بختیاری و حاکمان آن اطلاعات کاملی در دست نیست از جمله حاکمان این منطقه میتوان از شخصی به نام " فرامرز" که مذهب زرتشتی داشته و در اواخر دوره ساسانی می‌زیسته نام برد که بختیاری‌ها نیز در معتقدات خود به عهد فرامرز گبر اشاره‌ها دارند.
در اوایل تسلط خلفای عباسی دو برادر در سرزمین لرستان که به دو شعبه لر کوچک (لرستان فعلی) و لر بزرگ (بختیاری و کهگیلویه و بویر احمد) تقسیم می‌شد، حکومت داشتند. حکومت سرزمین لر بزرگ با "بدر" بود تا این که بعدها اتابکان فضلوئیه قریب به سیصد سال بر بختیاری حکومت کردند. در زمان یکی از اتابکان فضلوئیه (اتابک تکله)، مغولان بر بختیاری و کوه‌های آن دست یافتند، اما این پیروزی دوام چندانی نداشت. از آغاز سلسله صفوی تاریخ بختیاری‌ها روشن‌تر است. در زمان صفویه
  بختیاری به ریاست شخصی به نام تاجمیر خان بختیاری از ایل چهارلنگ با فرمان شاه اسماعیل اول بر بختیاری حکومت میکرد. در همین زمان بختیاری‌ها به دو بخش هفت لنگ و چهارلنگ که در اصل یک تقسیم‌بندی مالیاتی است، تفکیک شدند. 
طوایف بختیاری و تعدادی از تیره‌ها در حیطه اقتدار محمد تقی‌خان‌چهارلنگ باقی ماندند. طوایف هفت‌لنگ نیز به ریاست دو دسته خوانین "دورکی" و "بختیاروند" از طوایف عمده هفت‌لنگ، گردن نهادند.
از اواسط پادشاهی قاجار، حسینقلی خان (رییس طایفه دورکی) با شکست قطعی خوانین بختیاروند (بهداروند)، همه طوایف هفت لنگ را متحد ساخته و خود را "ایلخان" و برادرانش را "ایل بیگی" نامید و ریاست ایل هفت‌لنگ و اداره امور کل منطقه بختیاری را به عهده گرفت. ریاست این طایفه تا همین اواخر در بازماندگان این دودمان موروثی بود. بررسی‌های تاریخی ایران از اواخر دوره صفویه به بعد نشان می‌دهد که ایل بختیاری و در رأس آن خوانین بختیاری به دلیل برخورداری از شرایط ویژه جغرافیایی قلمرو ایلی، سازمان قبیله‌ایی و نظام ایلی منسجم که الزاماً اطاعت و فرمان‌برداری بی‌قید و شرط گروه‌های فرودست از رهبران و سرکردگان فرادست را در پی‌داشت، در بیش‌تر حوادث و وقایع تاریخی ایران حضوری موثر و فعال داشتند که برخی از نمونه‌های آن به شرح زیر اشاره می‌شود:
سواران بختیاری از زبده تفنگ چیان نادرشاه بودند که با فتح قندهار، دروازه هند را به روی لشکریان نادر گشودند.
علی مردان‌خان بختیاری با شکست افاغنه و بازسازی سلطنت انقراض یافته صفوی، خود نیز مدعی سلطنت شد.
محمد تقی خان چهارلنگ علم طغیان بر علیه حکومت قاجار برافراشت و "قلعه تل" مقر خود را در منطقه مالمیر به عنوان مرکز حکومت بختیاری انتخاب کرد.
در طول دوره حکومت سلسله‌های صفوی، افشار، زندیه و قاجار عمده‌ی قشون سلاطین سلسله‌های مزبور از بختیاری‌ها تشکیل می‌شد، به طوری که علی قلی‌خان سردار اسعد فرزند حسین قلی‌خان اشاره دارد همواره صد نفر از سواران بختیاری به ریاست چند تن از خان‌زادگان بختیاری حفظ نظم تهران، حتی نگهبانی از دربار قاجار را بر عهده داشتند.
سران ایل بختیاری در زمان حکومت قاجار از قرب و منزلتی فراوان برخوردار بودند و برای خود تشکیلات و مقررات خاصی داشتند. حتی بعضی مواقع خان‌های ایل به عنوان عامل حکومتی تلقی می‌شدند. بختیاری‌ها در طول تاریخ همواره در مناسبات سیاسی ایران نقش مهم و تاثیرگذاری را ایفا کرده‌اند. منطقه چهارمحال و بختیاری در سال ۱۳۵۲ به عنوان یک استان مستقل درآمد و امروزه در برگیرنده شهرستان‌ها، شهرها و روستاهای متعددی است.




[ سه شنبه 29 شهریور 1390 ] [ 04:56 ب.ظ ] [ م ]
نظرات
بختیاری به جامانده از اتابکان لر بزرگ به مرکزیت ایذه می‌باشد عباس اقبال آشتیانی در تاریخ ایران می گوید بختیاری را از زمان اتابکان لر بزرگ به این نام می شناسند اتابکان زیر نظر سلجوقی ها حکومت می کردند اولین قانون تقسیمات کشوری مورخ ۱۳۱۲ هجری شمسی تحت عنوان قانون ایالات و ولایات، منطقه بختیاری را که تا قبل از آن به عنوان مجموعه‌ای واحد بود و به وسیله ایلخانی اداره می‌شد به چند بلوک تقسیم کرد. طبق این قانون بلوک ایذه تحت حاکمیت حاکم اهواز وبلوک آخوره (فریدونشهر) داران، گندمان، لردگان، اردل و غیره تحت سلطه حاکم نشین اصفهان قرار گرفت. در پی این تقسیمات منطقه بختیاری عملا به سه حوزه مجزا و متمایز از هم تبدیل گردید:
- حوزه مال امیر (ایذه) و باغ ملک جزء حکومت اهواز و ولایت خوزستان شدند.
- حوزه فریدن و فریدونشهر تحت عنوان بلوکات حاکم نشین اصفهان ودر ردیف بختیاری مرکزی قرار گرفتند.
- حوزه استان کنونی چهارمحال و بختیاری که در قالب یک حوزه تابع اصفهان شد.
چهارمحال وبختیاری تا قبل از سال ۱۳۳۲ در قالب شهرستان شهرکرد وبختیاری از شهرستانهای استان اصفهان به‌شمار می‌آمد. در این سال، شهرستان شهرکرد از استان اصفهان جدا و به‌عنوان فرمانداری مستقل بختیاری در تقسیمات سیاسی کشور قرار گرفت. در سال ۱۳۳۷ شمسی فرمانداری مستقل بختیاری و چهارمحال به فرمانداری کل ارتقاء می‌یابد و در محدوده آن فرمانداری‌های جدید بروجن و نیز بخش‌های جدید شوراب و گندمان ایجاد می‌گردند. در مصوبه سال ۱۳۵۲ هیئت وزیران، فرمانداری کل چهارمحال و بختیاری به استانداری چهارمحال و بختیاری ارتقا یافت.



[ دوشنبه 28 شهریور 1390 ] [ 04:51 ب.ظ ] [ م ]
نظرات
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :